Juridisch medewerker
Isabella Mahieu
AVG, IT-recht, International Media Law
Bankmedewerker onttrekt gelden van beheerrekening van zijn voetbalteam (in privé) en wordt daardoor (zakelijk) ontslagen.
Al 38 jaar was werknemer in dienst van een bank en als laatste werkzaam als functioneel beheerder IT.
In het kader van een reorganisatie was overeenstemming bereikt om afscheid van de toen 60 jarige werknemer te nemen onder toekenning van een fikse vergoeding. Dit was opgenomen in een beëindigingsovereenkomst.
Twee dagen voor de overeengekomen einddatum van het dienstverband werd de werknemer echter op staande voet ontslagen.
De werknemer had namelijk gelden onttrokken van een beleggingsrekening die hij beheerde voor leden van zijn voetbalteam. Die gelden van zijn voetbalteamleden had hij gebruikt voor privédoeleinden.
De bank was van oordeel dat de werknemer hiermee niet als een integere bankmedewerker had gehandeld en de bankierseed niet had nageleefd. Reden waarom de werknemer op staande voet was ontslagen en hij kon
De kantonrechter komt echter tot een ander oordeel dan de werkgever.
Tussen partijen staat het moreel verwerpelijk karakter van het handelen van de werknemer – wat hij ruiterlijk had erkend – als een paal boven water. Dit zou echter enkel betrekking hebben op zijn relatie met zijn teamgenoten, niet op zijn relatie met de bank; zijn werkgever.
Tot het takenpakket van de medewerker behoorde namelijk niet het beheer van deze rekening, waardoor de medewerker niet was tekort geschoten in de uitoefening van enige beheerstaak behorende bij zijn functie, aldus de kantonrechter.
Om te beoordelen of zijn handelen een dringende reden voor ontslag op staande voet oplevert, dienen ook zijn persoonlijke omstandigheden, meer in het bijzonder de directe en indirecte gevolgen van het ontslag op staande voet, te worden meegewogen.
Voor de rechter speelde hierbij een rol het feit dat partijen al waren overeengekomen dat het dienstverband met werknemer 2 dagen later toch al zou eindigen, hij reeds met verlof was en de gevolgen van het ontslag op staande voet voor werknemer groot en zeer ernstig zouden zijn. Immers
Alle omstandigheden afwegend komt de rechter dus tot het oordeel dat van een dringende reden voor ontslag op staande voet geen sprake was.
De bank was het niet eens met deze uitspraak en heeft hoger beroep ingesteld.
Het gerechtshof is eveneens van oordeel dat het handelen van de werknemer als een zuivere privékwestie dient te worden beschouwd.
De bank had nog getracht de beëindigingsovereenkomst die partijen waren overeengekomen met die fikse vergoeding erin, te vernietigen op grond van dwaling. Omdat dit verzoek echter niet was opgenomen onder de gronden van het beroepschrift, was het te laat gedaan en is dit niet door het gerechtshof behandeld.
Gevolg was dus dat de arbeidsovereenkomst niet op grond van het gegeven ontslag op staande voet ten einde is gekomen, maar op grond van de beëindigingsovereenkomst, met die hoge vergoeding erin opgenomen.
Hoe verwerpelijk het karakter van het handelen van de werknemer dus ook was, omdat hij dit werd aangemerkt als een zuivere privékwestie, kon dit – ook gelet op de andere omstandigheden van het geval – niet leiden tot ontslag op staande voet.
Wilt u gebruikmaken van onze parate kennis en ons met enige regelmaat bellen? Neem een abonnement op de Virtuele Juridische Afdeling. Mail me direct even dan ontvangt u vrijblijvend de voorwaarden.
Meer weten? Bel of mail gerust:
T. +31(0)70-3819281
E. info@wisemen.nl
Voor de laatste ontwikkelingen schrijft u zich nu in voor de
Internationaal handelsrecht, Intellectuele Eigendom en IT-recht