Juridisch medewerker
Isabella Mahieu
AVG, IT-recht, International Media Law
Loot boxes zijn te vinden in games. Het zijn de schatkistjes die je tijdens het spelen van een spel kunt verkrijgen. Op de inhoud van de schatkist heb je als speler geen invloed. Bij het openen volgt een door kans bepaalde beloning. Het is van tevoren dus nooit bekend welke beloning zal volgen.
Soms kan je de inhoud gebruiken bij het spelen van het spel, soms kan je met de inhoud het spel mooier maken (zogenaamde skins). Voor de schatkistjes moet betaald worden met echt of met virtueel geld. Sommige spelaanbieder maken het zelfs mogelijk dat spelers onderling kunnen handelen met de loot boxes en/of de beloning die is verkregen uit een loot box. Indien de (virtuele) inhoud van die loot boxes overdraagbaar is (je kan ze met iemand anders ruilen of verkopen) vertegenwoordigen die loot boxes een economische waarde.
Je ziet deze loot boxes steeds vaker terug komen in (kinder)games. Gezegd wordt dat ze verslavend kunnen werken of een verslaving kunnen ontwikkelen.
Vandaar dat de Kansspelautoriteit game designers oproept om zich te houden aan de norm die de wet stelt. Maar welke normen stelt welke wet dan? Wat doe je als spelontwikkelaar of verkoper van een game met loot boxes verkeerd? En wat zijn de gevolgen?
De belangen zijn immers groot. De omzet van game designers en game aanbieders gerelateerd aan loot boxes is hoog. Vaak veel hoger dan de omzet uit de verkoop van de games zelf.
In de Wet op de Kansspelen is onder meer opgenomen dat het verboden is om gelegenheid te geven om mee te dingen naar prijzen of premies, ‘indien de aanwijzing der winnaars geschiedt door enige kansbepaling waarop de deelnemers in het algemeen geen overwegende invloed kunnen uitoefenen’, tenzij daar een vergunning voor is verleend. Zoals voor de Lotto, een casino en wedden op paardenrennen of voorspellen van voetbaluitslagen.
Een dergelijke vergunning wordt alleen verleend indien, onder andere, maatregelen en voorzieningen zijn getroffen die nodig zijn om verslaving aan het kansspel zoveel mogelijk te voorkomen. Maatregelen tegen ‘onmatig gebruik’ worden dat ook wel genoemd. Een speler dient tegen zichzelf te worden beschermd. Zeker jonge spelers die makkelijker een verslaving kunnen ontwikkelen.
Zonder vergunning mag je geen reclame maken. Een wervende (online)tekst voor online kansspelen wordt al als reclame gezien, aldus de rechtbank.
Zoals al geschreven dient ook een prijs of premie verkregen te kunnen worden. Indien je de prijs kunt overdragen aan iemand anders, door de prijs te ruilen of aan een ander te verkopen, vertegenwoordigt die prijs een economische waarde. In dat geval wordt er aangenomen dat er sprake is van een prijs in de zin van de Wet op de Kansspelen. Daarbij is het overigens niet van belang of het spel zelf de mogelijkheid geeft om de prijs te ruilen of te verkopen, of dat dat via sites van derden mogelijk wordt gemaakt. Ook maakt het niet uit het of de game online of offline kan worden gespeeld.
Zonder zo’n vergunning zou je dus niet een prijs aan mogen bieden waarbij de aanwijzing der winnaars geschiedt door enige kansbepaling waarop de deelnemers in het algemeen geen overwegende invloed kunnen uitoefenen. Als de prijs dan ook nog iets is wat je aan een ander kunt overdragen, komt de Wet op de Kansspelen en de Kansspelautoriteit om de hoek kijken.
Precies zoals bij het aanbieden van loot boxes. Wordt de beloning bepaald door een kans waar geen overwegende invloed op kan worden uitgeoefend en is de beloning ook nog overdraagbaar? Dan wordt er gehandeld in strijd met de Wet op de Kansspelen.
In de toekomst zal dit wellicht ook kunnen gaan gelden als niet alleen een beloning, maar als het hele account wordt overgedragen door inlog-gegevens te verkopen.
De Kansspelautoriteit kan handhavend optreden. Zowel tegen de partij die het spel aanbiedt als tegen de partij die het spel verkoopt.
De Kansspelautoriteit heeft verschillende mogelijkheden om handhavend op te treden. Zo kan ze boetes opleggen die kunnen oplopen tot € 830.000,- of 10% van de jaaromzet van een overtreder, als dat een hoger bedrag is.
Ook kan ze een last onder bestuursdwang opleggen. Dit kan bijvoorbeeld tot gevolg hebben dat loot boxes uit de game moeten worden gehaald, of dat er alleen gespeeld kan worden zonder loot boxes te (laten) verhandelen, bij gebreke waarvan de Kansspelautoriteit de overtreding zelf door feitelijk handelen beëindigt op kosten van de overtreder. Daarnaast kan de Kansspelautoriteit een last onder dwangsom opleggen. Dat betekent dat de overtreder een of meerdere dwangsommen moet betalen, als de overtreding niet tijdig is hersteld. Ook de weg naar het strafrecht staat open. Strafrechtelijke vervolging dus.
Het is dus belangrijk als gamedesigner om na te gaan of de gecreëerde loot boxes vallen onder de Wet op de Kansspelen en hier bij de bouw van het ontwerp rekening mee te houden.
Ook is het van belang om derde partijen die mogelijk de beloning uit de loot boxes verhandelen, te kunnen beperken in hun handel. Anders kunnen er maatregelen van de Kansspelautoriteit volgen en zal een stap naar de rechter nodig zijn om uit te maken of de loot boxes uit een bepaalde game inderdaad onder de werking van de Wet op de Kansspelen vallen.
WiseMen Advocaten kan u helpen om uw games en marketing activiteiten af te stemmen op de Wet op de Kansspelen en andere regelgeving.
Wilt u gebruikmaken van onze parate kennis en ons met enige regelmaat bellen? Neem een abonnement op de Virtuele Juridische Afdeling. Mail me direct even dan ontvangt u vrijblijvend de voorwaarden.
Meer weten? Bel of mail gerust:
T. +31(0)70-3819281
E. info@wisemen.nl
Voor de laatste ontwikkelingen schrijft u zich nu in voor de
Internationaal handelsrecht, Intellectuele Eigendom en IT-recht