Juridisch medewerker
Isabella Mahieu
AVG, IT-recht, International Media Law
Werknemer en werkgever lijken het al een tijd niet eens over de manier waarop invulling gegeven moet worden aan de inhoud van de arbeidsovereenkomst. De spanningen lopen zo hoog op dat zowel werkgever als werknemer het een beter idee vinden om een punt te zetten achter de arbeidsrelatie. Partijen komen overeen dat de arbeidsovereenkomst ten einde komt middels een beëindigingsovereenkomst.
Een beëindigingsovereenkomst, ook wel een vaststellingsovereenkomst genoemd, kan er voor zorgen dat er toch een einde komt aan het dienstverband tussen werkgever en werknemer, maar zonder dat de werknemer eventuele aanspraak op een mogelijke uitkering op grond van de Werkloosheidswet verspeelt. Zegt een werknemer namelijk zelf op, kan deze geen aanspraak maken op een ww-uitkering. De werknemer is dan verwijtbaar werkloos en dan keert het UWV geen ww-uitkering uit. Nog los van de vraag of een werknemer aan de andere voorwaarden om in aanmerking te komen voor een ww-uitkering, voldoet.
Zo’n beëindigingsovereenkomst of vaststellingsovereenkomst dient overigens aan verschillende voorwaarden te voldoen, wil een werknemer aanspraak kunnen maken op een ww-uitkering. Lees hiervoor:
Hoe werkt een beeindigingsovereenkomst
De beëindigingsovereenkomst moet schriftelijk tussen partijen overeen worden gekomen. Is die beëindigingsovereenkomst niet schriftelijk aangegaan, dan is de overeenkomst niet geldig. Zo is opgenomen in artikel 7:670b lid 1 BW.
Aan dit vereiste ligt ten grondslag dat voor een werknemer duidelijk moet zijn welke zwaarwegende consequenties het beëindiging van een arbeidsovereenkomst heeft. Ook moet vastliggen dat de werknemer weet dat aan hem een bedenktermijn wordt gegeven om die consequenties te overzien en om eventueel juridisch advies in te winnen. Een werknemer heeft namelijk het recht om binnen 2 weken na het tekenen van een beëindigingsovereenkomst, zijn gegeven toestemming te herroepen en dus om niet akkoord te gaan met het ten einde komen van de arbeidsovereenkomst. Deze twee weken bedenktijd is opgenomen in artikel 7:670 B lid 2 BW.
Maar wat als er wel een beëindigingsovereenkomst is opgesteld, deze is besproken tussen werkgever en werknemer, hierover is gecorrespondeerd via whats app, hierop akkoord is gegeven, maar bij werkgever nooit een door werknemer ondertekende beëindigingsovereenkomst is ontvangen? Is, door het ontbreken van die handtekening dan wel of toch niet voldaan aan het schriftelijkheidsvereiste in de wet?
De rechtbank Den Haag heeft hier een recent een uitspraak over gedaan.
ECLI:NL:RBDHA:2022:14903
In deze zaak is uit de whats app berichten van partijen gebleken dat werknemer de beëindigingsovereenkomst had ontvangen en heeft geappt ‘akkoord’. Vervolgens vraagt werkgever meerdere keren om de getekende beëindigingsovereenkomst op de post te doen. Werknemer appt dat hij de beëindigingsovereenkomst op de post heeft gedaan. Echter, deze komt niet aan bij werkgever. Werkgever verzoekt vervolgens om dan een kopie op te sturen, al dan niet per e-mail. Ook dat doet werknemer, zo blijkt uit de whats app correspondentie. Inmiddels zou de beëindigingsovereenkomst, aldus de whats app berichten, tweemaal per post en eenmaal per e-mail naar werkgever zijn verzonden. Doch wederom ontvangt werkgever geen getekende beëindigingsovereenkomst.
Uiteindelijk stelt werknemer dat hij zijn mondelinge akkoord op de vaststellingsovereenkomst ‘niet meer honoreert’ en schrijft ‘alles terug te trekken’. Dit lang na het verstrijken van de 2 weken bedenktijd.
Daarop volgt een gerechtelijke procedure, waar de rechter dient te oordelen of de arbeidsovereenkomst nou wel of niet ten einde is gekomen op grond van de beëindigingsovereenkomst.
De kantonrechter is, anders dan de werknemer, van oordeel dat ten aanzien van de schriftelijkheidsvereiste en de totstandkoming van een beëindigingsovereenkomst niet alleen een handtekening is vereist, maar in omstandigheden ook kan worden volstaan met een schriftelijk akkoord per e-mail of whatapp-bericht.
Hierbij overweegt de rechter dat niet alleen uit de mailwisseling en uit de whats app berichten blijkt dat de werknemer de beëindigingsovereenkomst had ontvangen en akkoord is gegaan met de inhoud hiervan, maar ook dat tijdens de zitting is gebleken dat werkgever met werknemer telefonisch de inhoud van de beëindigingsovereenkomst uitvoerig hebben besproken. Daarna heeft de werknemer aangegeven de beëindigingsovereenkomst een paar keer te hebben toegezonden en is er niets geschreven over het toch niet eens zijn met de voorwaarden van de beëindigingsovereenkomst.
Werknemer was dus op de hoogte van de inhoud van de beëindigingsovereenkomst en de gevolgen van deze overeenkomst waren tussen werkgever en werknemer besproken. Daarna had werknemer meerdere malen via whats app en e-mail te kennen gegeven in te stemmen met de beëindigingsovereenkomst.
Uit dit alles trekt de rechter de conclusie dat de werknemer heeft ingestemd met de inhoud van de beëindigingsovereenkomst en dus met het beëindigen van zijn arbeidsovereenkomst. Omdat de wettelijke bedenktermijn al lang was verstreken werd een beroep hierop door werknemer niet door de rechter gehonoreerd.
Kortom, de omstandigheden van het geval kunnen tot gevolg hebben dat ook een niet door werknemer ondertekende beëindigingsovereenkomst toch werking heeft.
Wilt u gebruikmaken van onze parate kennis en ons met enige regelmaat bellen? Neem een abonnement op de Virtuele Juridische Afdeling. Mail direct even dan ontvangt u vrijblijvend de voorwaarden.
Meer weten? Bel of mail gerust:
T. +31(0)70-3819281
E. info@wisemen.nl
Voor de laatste ontwikkelingen schrijft u zich nu in voor de
Internationaal handelsrecht, Intellectuele Eigendom en IT-recht