Juridisch medewerker
Isabella Mahieu
AVG, IT-recht, International Media Law
Met grote regelmaat krijgen we zaken op ons bureau waarvan de vraag wordt gesteld of “het al voldoende is voor ontslag”. Omdat de wetgeving voor wat betreft de ontslaggronden en de voorwaarden die daaraan worden verbonden vrij strikt worden geïnterpreteerd, is de ontslaggrond op het moment dat wij het dossier krijgen vaak (nog) niet helemaal “voldragen”, zoals dat heet.
In de navolgende zaak een mooi voorbeeld hoe het zou moeten. De werkgever kreeg dan ook de verzochte ontbinding, zonder opzegtermijn of transitievergoeding.
Werknemer is sinds 15 mei 2024 in dienst als ‘Dispenser Operator De-icer’. Hierbij is hij onder meer verantwoordelijk is voor het bevoorraden met brandstof van vliegtuigen. Voor het bevoorraden van vliegtuigen met brandstof gelden er (uiteraard) zeer strenge protocollen en gedragscodes, met concrete instructies. Zo ook bij de werkgever in kwestie.
Tijdens het tanken moet werknemer continu actief controle houden op het tankproces. Hij mag dan niet in de cabine van de tankwagen blijven zitten. De ‘deadman’ is een veiligheidsvoorziening die niet vastgezet mag worden. Men mag dus niet weglopen tijdens het tanken. Bij indiensttreding krijgen werknemers een meerdaagse training op basis van de (gedrags)protocollen.
Op 12 juli 2024 is de werknemer tijdens een tankopdracht op afstand geobserveerd door een combitrainer. Na afloop van de observatie is de werknemer erop aangesproken dat hij tijdens bijna het hele tankproces in de cabine zat. Omdat hij onder meer een onvoldoende haalde voor het controleren van het brandstofproces, heeft hij een opfris-theoriecursus moeten volgen, waarvoor hij op 30 september 2024 is geslaagd.
De werknemer veroorzaakt tijdens het tanken van een vliegtuig op 14 juni 2025 een lekkage van ongeveer 1.000 liter brandstof met brandgevaar tot gevolg, omdat hij tijdens het tankproces in de cabine van de tankwagen zat, in strijd met de veiligheidsregels en eerdere waarschuwingen met brandgevaar tot gevolg. De hulpdiensten moesten ter plaatse komen om de situatie veilig te stellen en op te ruimen. Een collega had gezien dat de werknemer in de cabine was blijven zitten en dus de lekkage niet opmerkte. De werknemer zelf geeft wisselende verklaringen en stelt onder meer dat hij was afgeleid door de oorlog in het Midden-Oosten en de deadman niet werkte. Onderzoek wijst bovendien uit dat geen cockpitverzoek was gedaan om aanvullend te tanken.
De werkgever verzoekt de arbeidsovereenkomst te ontbinden op de e-, g- dan wel i-grond.
Uit de camerabeelden, de verklaring van een collega en de mondelinge behandeling blijkt voldoende dat de werknemer op 14 juni 2025 tijdens het tanken in de cabine is gaan zitten zonder het tankproces te stoppen.
Vaststaat dat hij geen zicht had op het tankproces en daar ongeveer vijf minuten is gebleven, totdat hij werd gewaarschuwd voor een brandstoflekkage. Gedurende circa anderhalve minuut lekte ongeveer 1.000 liter brandstof op het platform, waarna hulpdiensten werden ingeschakeld en het vliegtuig vertraging opliep. Dit tanken zonder toezicht is duidelijk in strijd met de regels van de werkgever. Hoewel fouten mogelijk zijn, rechtvaardigen de omstandigheden hier een arbeidsrechtelijke consequentie. De regels en voorschriften waren duidelijk en bekend bij de werknemer en hij is hier eerder op aangesproken, onder meer bij observaties en profcheck.
Het verweer dat ‘iedereen het zo doet’, is onvoldoende onderbouwd en door de werkgever weersproken. Bovendien had de werknemer het tankproces kunnen stoppen voor het geval hij iets zou willen checken en later kunnen hervatten. Dat hij ondanks regelgeving, trainingen en waarschuwingen ervoor heeft gekozen het tankproces met alle risico’s van dien buiten zijn zicht te laten doorgaan kwalificeert als verwijtbaar handelen.
De werknemer heeft over het incident wisselend verklaard. Vaststaat dat hij direct na het incident, diezelfde ochtend, heeft verklaard niet in de cabine te hebben gezeten tijdens het actieve tankproces. Deze verklaring is later niet overtuigend weersproken. In een gesprek later die dag erkende hij alsnog dat hij wél in de cabine zat, naar eigen zeggen omdat dit van de cockpitmedewerker moest. Dit bleek echter niet te rijmen met de tijdlijn, nu de piloot pas later ter plaatse was.
Tijdens het hoor- en wederhoorgesprek verklaarde de werknemer dat hij mogelijk te lang in de cabine was gebleven, omdat hij sterk werd afgeleid door de situatie in het Midden-Oosten — dit terwijl hij bij aanvang van zijn dienst nog had bevestigd "fit to work" te zijn. Voorts stelde hij dat dit in de praktijk gebruikelijk was, hetgeen door werkgever gemotiveerd is weersproken.
Het verweer dat sprake zou zijn geweest van een defecte deadman, helpt hem ook niet: adequaat toezicht had het risico kunnen beperken.
De kantonrechter overweegt dat de wisselende verklaringen duiden op een gebrek aan leerbaarheid en op het ontbreken van enige vorm van verantwoordelijkheidsbesef. De werknemer heeft zich bovendien niet bereid getoond zijn werkwijze in de toekomst aan te passen. Dit een en ander tezamen kwalificeert de kantonrechter als verwijtbaar handelen.
De kantonrechter wijst het ontbindingsverzoek daarom toe op de e-grond: verwijtbaar handelen. Omdat het handelen van de werknemer als ernstig verwijtbaar wordt gekwalificeerd, wordt er geen rekening gehouden met de opzegtermijn en heeft de werknemer geen recht op de transitievergoeding of een billijke vergoeding.
Rechtbank Noord-Holland 21 mei 2026, ECLI:NL:RBNHO:2026:5641 (datum publicatie: 2 juni 2026)
Wilt u gebruikmaken van onze parate kennis en ons met enige regelmaat bellen? Neem een abonnement op de Virtuele Juridische Afdeling. Mail me direct even dan ontvangt u vrijblijvend de voorwaarden.
Meer weten? Bel of mail gerust:
T. +31(0)70-3819281
E. info@wisemen.nl
Voor de laatste ontwikkelingen schrijft u zich nu in voor de
Internationaal handelsrecht, Intellectuele Eigendom en IT-recht