Juridisch medewerker
Isabella Mahieu
AVG, IT-recht, International Media Law
Snauwde een werknemer de commercieel directeur van diens werkgever toe in een gesprek waarbij ook de bedrijfsmaatschappelijk werker van werkgever bij aanwezig was.
Was het antwoord.
Vervolgens werd de werknemer op staande voet ontslagen. Daar was de werknemer het totaal niet eens en in kort geding vocht de werknemer dat ontslag op staande voet dan ook aan.
En hij kreeg gelijk.
In een eerder artikel, Ontslag op staande voet in vogelvlucht heb ik al eens op een rij gezet aan welke voorwaarden een ontslag op staande voet allemaal dient te voldoen.
Er moet dan worden voldaan aan in ieder geval de volgende vier voorwaarden:
Voor alle punten geldt dat de persoonlijke omstandigheden van de werknemer steeds dienen te worden meegewogen.
In deze casus was het de werknemer zelf die luidt en duidelijk verkondigde “Bek houden anders trek ik je kop van je romp!”.
Een ontslag op staande voet is alleen rechtsgeldig als daarvoor een dringende reden bestaat (artikel 7:677 lid 1 BW). Op grond van artikel 7:678 lid 1 BW worden voor de werkgever als dringende redenen beschouwd zodanige daden, eigenschappen of gedragingen van de werknemer, die ten gevolge hebben dat van de werkgever redelijkerwijze niet kan gevergd worden de arbeidsovereenkomst te laten voortduren.
Als een werknemer naar zijn baas roept dat die zijn bek moet houden omdat anders zijn kop eraf wordt getrokken, kan best worden aangemerkt als een daad of gedraging van werknemer, waar van werkgever niet langer in redelijkheid gevergd kan worden de arbeidsovereenkomst in stand te laten.
De reden van ontslag was onverwijld meegedeeld door werkgever aan werknemer.
Het ontslag zelf was onverwijld gegeven.
Aan alle vier de punten was dus voldaan. En toch heeft het ontslag op staande voet in deze casus het niet gehaald. De kantonrechter bij de rechtbank Zeeland-West -Brabant oordeelde:
Volgens vaste jurisprudentie moet de rechter bij de beoordeling van de gerechtvaardigdheid van het ontslag de omstandigheden van het geval, in onderling verband en samenhang in aanmerking nemen.
Voor alle punten geldt dat de persoonlijke omstandigheden van de werknemer steeds dienen te worden meegewogen.
In dit geval was de werknemer ziek.
De arbeidsdeskundige had geconcludeerd dat er sprake was van een verstoorde arbeidsrelatie. Daarom werd mediation geadviseerd met behulp van de arbodienst
‘om de onderlinge verwachtingen richting elkaar uit te spreken’.
Tijdens dat gesprek, dat dus uit de hand liep, werd aan de zijde van werknemer aangegeven dat hij gedurende zijn re-integratie weinig tot geen aandacht vanuit werkgever heeft gekregen. Compassie ontbrak en dat trof werknemer. Toen hierop door werkgever eigenlijk niet werd gereageerd, snauwde werknemer die zin toe:
“Bek houden anders trek ik je kop van je romp”.
Medicatie
Die opmerking blijkt te zijn gedaan door werknemer onder invloed van medicatie en als voortvloeisel van zijn ziekte.
Tijdens het kort geding is uitvoerig bewijs aangedragen van een psycholoog en psychiater over de diagnose van werknemer, dat op het moment van het betreffende gesprek de medicatie van werknemer weliswaar was gestart, maar nog niet goed was ingeregeld en dat de medicatie tot gevolg heeft gehad dat werknemer sneller boos en geïrriteerd kon raken.
De kantonrechter acht het aannemelijk dat de medicatie heeft bijgedragen aan de uitbarsting van werknemer. Dat in combinatie met het zich niet gehoord voelen tijdens zijn ziekte en tijdens het gesprek. Daar komt bij dat werknemer tijdens het dienstverband niet eerder dergelijke uitbarstingen heeft gehad. Dit alles heeft de kantonrechter doen besluiten dat er geen sprake is van een dringende reden en dus dat het ontslag op staande voet geen stand houdt.
Werknemer blijft dus in dienst; ziek.
Indien werkgever zich beter had verdiept in de situatie van werknemer en de gehele context had meegewogen, had werkgever dus niet over kunnen gaan tot het ontslag op staande voet. Werkgever had voor het geven van ontslag hoor- en wederhoor toe kunnen passen. Om te beoordelen of er nou wel of geen sprake is van een dringende reden.
Dat toepassen van hoor- en wederhoor is niet verplicht, maar wel erg verstandig. Zo blijkt maar weer uit deze casus.
Wilt u gebruikmaken van onze parate kennis en ons met enige regelmaat bellen? Neem een abonnement op de Virtuele Juridische Afdeling. Mail ons direct even dan ontvangt u vrijblijvend de voorwaarden.
Meer weten? Bel of mail gerust:
T. +31(0)70-3819281
E. info@wisemen.nl
Voor de laatste ontwikkelingen schrijft u zich nu in voor de
Internationaal handelsrecht, Intellectuele Eigendom en IT-recht