20 januari 2012

Verzuim zonder ingebrekestelling van IT-leverancier

Onlangs heeft de Hoge Raad een interessante uitspraak gewezen. Mr. Langemeijer, advocaat-generaal (AG) bij de Hoge Raad, heeft bij dit arrest een overzichtelijke conclusie geschreven. Tussen de partijen Cubeware en A-Line ontstond een geschil. Cubeware heeft een systeem aan A-Line geleverd. Volgens A-Line voldoet dit systeem niet. In hoger beroep heeft het Hof reeds geoordeeld dat Cubeware in verzuim is, zonder dat Cubeware door A-Line in gebreke is gesteld. Cubeware is zelfs in verzuim zonder dat er sprake is van onmogelijkheid van nakoming, een ingebrekestelling was volgens het Hof niet nodig gezien de omstandigheden van het geval. Cubeware gaat in cassatie bij de Hoge Raad tegen het vonnis van het Hof.

De casus
Op 14 juli 1997 is door A-Line programmatuur afgenomen bij Cubeware, ter waarde van f 1.000.000,-. Deze programmatuur zou opgeleverd moeten worden per 1 januari 1999. Cubeware haalt deze opleverdatum niet en op 7 juni 2000 maken partijen nadere afspraken welke ook schriftelijk worden vastgelegd. Ernst & Young EDP Audit doet in opdracht van A-Line een onderzoek naar de implementatie van de programmatuur d.d. 17 oktober 2000. Inmiddels heeft Cubeware al een bedrag ad. f 1.914,671,04 voldaan aan A-Line. Uiteindelijk dagvaardt A-Line, Cubeware. A-line vordert ontbinding van de overeenkomst en een veroordeling van Cubeware tot terugbetaling van het reeds door A-line betaalde bedrag ad. f 1.914,671,04.

Het recht
Onderdeel 2.2. van de conclusie stelt het volgende:

"Voor zover nakoming niet blijvend of tijdelijk onmogelijk is, ontstaat de bevoegdheid tot ontbinding van een wederkerige overeenkomst pas, wanneer de schuldenaar in verzuim is (art. 6:265 lid 2 BW). Ook voor toewijzing van een vordering tot schadevergoeding is vereist dat de schuldenaar in verzuim is (art. 6:74 lid 2 BW). Het verzuim treedt in, wanneer de schuldenaar in gebreke is gesteld door middel van een schriftelijke aanmaning, waarbij hem een redelijke termijn voor de nakoming wordt gesteld, en nakoming binnen deze termijn uitblijft (art. 6:82 lid 1 BW)."

Verzuim kan echter optreden zonder ingebrekestelling. De wet geeft in art 6:83 BW, drie voorbeelden hiervan. Deze zijn als volgt:

  1. wanneer een voor de voldoening bepaalde termijn verstrijkt zonder dat de verbintenis is nagekomen, tenzij blijkt dat de termijn een andere strekking heeft;
  2. wanneer de verbintenis voortvloeit uit onrechtmatige daad of strekt tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 74 lid 1 en de verbintenis niet terstond wordt nagekomen;
  3. wanneer de schuldeiser uit een mededeling van de schuldenaar moet afleiden dat deze in de nakoming van de verbintenis zal tekortschieten.

Dit zijn voorbeelden want deze opsomming in artikel 6:83 BW is niet limitatief. Er zijn in de wet, vakliteratuur en rechtspraak nog meer mogelijkheden neergelegd wanneer verzuim zonder ingebrekestelling wordt geaccepteerd.

Oordeel Hoge Raad
Cubeware heeft gesteld dat zij nog altijd na kon komen en geeft in haar cassatieverzoek dan ook aan dat het hof miskend heeft dat wanneer sprake is van een ondeugdelijke, maar voor herstel vatbare prestatie, verzuim pas intreedt nadat de schuldenaar schriftelijk in gebreke is gesteld. Ik ben het met de AG eens dat het hof ook nimmer een dergelijke redenering heeft toegepast. Het hof is juist van mening dat in beginsel een ingebrekestelling was vereist, maar oordeelt het volgende. Zo stelt de AG onder punt 2.18:

“Het hof heeft overwogen dat A-Line in oktober 2000 terecht de conclusie heeft getrokken dat Cubeware haar verplichtingen uit de overeenkomst niet alsnog zou (kunnen) nakomen. De omstandigheden waarop het hof dit oordeel heeft gebaseerd zijn in het kort:

- de aanvankelijk afgesproken opleveringsdatum is door Cubeware niet gehaald;
- de nader gemaakte afspraken omvatten het inschakelen van een deskundige, waarna zo nodig nadere afspraken zouden worden gemaakt. De verdere voortgang van de samenwerking werd daarmee afhankelijk gemaakt van een positief oordeel van die deskundige;
- uit het rapport van Ernst & Young EDP Audit, waarover zijop 20 oktober 2000 aan Cubeware heeft geschreven, kon A-Line redelijkerwijs de gevolgtrekking maken dat verder voortgaan op de ingeslagen weg heilloos was en dat niet te verwachten was dat Cubeware binnen afzienbare tijd de opdracht alsnog tot een goed einde zou kunnen brengen;
- weliswaar heeft Cubeware zich tegen dat rapport en de wijze van totstandkoming ervan verzet, maar ook uit het rapport van de deskundige Seurink blijkt dat Cubeware in de verschillende fasen van de samenwerking niet erin is geslaagd een deugdelijk resultaat te bewerkstelligen.”

Het hof redeneert gezien het bovenstaande dat alle pogingen van Cubeware om de gebreken te herstellen en toch na te komen tot dan toe geen resultaat hebben opgeleverd. A-Line hoefde volgens het hof niet meer van Cubeware te verwachten dat Cubeware zou nakomen. Gezien de aard en de omstandigheden van het geval hoefde Cubeware niet ingebreke worden gesteld. De Hoge Raad laat dan ook de uitspraak van het hof intact, althans de Hoge Raad oordeelt dat de door Cubeware aangevoerde middelen niet tot cassatie kunnen leiden.

Het volledige arrest vindt u hier.

Advocaat Sietse Zeijlmaker

Tel. 070 - 381 92 81 | info@wisemen.nl



ARCHIEF

Interesse in onze dienstverlening?

e-mail

sandra@wisemen.nl

sandra@wisemen.nl

of bel

070 - 381.92.81

070 - 381.92.81


© 2011 - WiseMen Advocaten

Sitemap|Disclaimer